34 مورد
- مقدمه - در بيان اموري كه تقديم آنها لازم است۲
- فصل - در اينكه اين عالم را صانعي است حكيم و بجهت فايدهٔ خلقت فرموده و اين دنيا فايده خلقت نيست۷
- فصل - در اينكه بعد از اقرار بخدا و اخبار انبيا اقرار بآخرت محل شبهه نيست۱۲
- فصل - در اينكه لفظ و معني مانند روح است و جسد و مناسبت ميان آنها لازم است و معاني محكمه الفاظ محكمه لازم دارد و معاني متشابهه الفاظ متشابهه۱۵
- فصل - در اينكه هر چه نزديكتر بمشيت خداست لطيفتر است و اين عالم در نهايت دوري است و كثيفتر است و بيان عالم ذر و گرفتن عهد توحيد و نبوت و امامت و ركن رابع۱۹
- فصل - در اينكه عوالم همه موجودند بدليل وجود اين عالم و انسان نمونه عالم است۲۹
- فصل - در اينكه هر چيزي از خزانه مخصوص خود آمده و بطلان قول صوفيه كه همه چيز را از يك حقيقت دانستهاند و بيان سلسله طوليه و اينكه پيغمبر بنفس نفيس خود همه خلق را دعوت فرمود۳۱
- فصل - در اينكه خلق از يك ماده نيستند و در ماده و صورت هر دو اختلاف دارند و بطلان وحدت وجود۳۸
- فصل - در بيان سلسله طوليه و اينكه عود هر چيزي باصل خود آن است۵۷
- فصل - در اينكه عرضها دخلي ببدن اصلي انسان ندارد و بيان جسم اصلي انسان۶۱
- فصل - در اينكه ثواب و عقاب بر جسم اصلي است و بدن مؤمن بر شكل انسان است و بدن غير مؤمن بر هيئت غير انسان۶۷
- فصل - در اينكه بدن اصلي و بدن عرضي هر يك اقتضائي دارند و تقويت هر يك تضعيف ديگري است۷۳
- فصل - در اينكه جسم اصلي هر صورتي كه گرفت در لوح محفوظ ثبت ميشود و بيان كيفيت ثبت۷۶
- فصل - در اينكه اعمال هم خلق خدايند و هميشه ميمانند اعمال نيك بصورت بهشت و اعمال بد بصورت جهنم۸۰
- فصل - در بيان كيفيت صعود انسان و بيان اينكه هر چه در وجود مقدم است در ظهور مؤخر است۸۷
- فصل - در اينكه ترقي دو جوره است يكي بعنايت عامه يكي بعنايت خاصه۹۶
- فصل - در معني حديث جامع الاخبار در كيفيت خلق اين عالم۹۶
- فصل - در تطبيق انسان با اين عالم و بيان ترقي آن۱۰۹
- فصل - در اينكه اعراض اين بدن محل آنها اين عالم است و بدن اصلي بآخرت ميرود۱۱۹
- فصل - در بيان حقيقت مردن و ملك الموت و مردن مؤمن و كافر و بيان بهشت و جهنم و ملائكه۱۲۱
- فصل - در احوال قبر تا قيامت و ملك نقاله و احوال ماحضين و مستضعفين۱۵۰
- فصل - در بيان برزخ و عصيان آدم و عصمت انبياء و جنت و نار برزخ۱۷۴
- فصل - در بيان نفخ صور و اسرافيل و سنگ بيت المقدس و كعبه و كربلا و تبديل آسمان و زمين۱۹۴
- فصل - در مجمل احوال محشر و تبديل آسمان و زمين و زمين قيامت و تفسير ان يوماً عند ربك كالف سنة مما تعدون۲۱۶
- فصل - در احاديث محشر و معني پائين آمدن خدا و احترام مسجد كوفه در قيامت و قبله شدن آن و كربلا۲۲۱
- فصل - در اينكه حشر براي هر چيزي است و همه مختارند و جزا بعد از عمل است و ثواب هر كس بقدر شعور او است و عود هر چيزي بمبدء او است و معني حديث قدسي اي پسر آدم من خدائي هستم بآنچه بگويم بشو ميشود۲۳۴
- فصل - در منبر وسيله و مقام محمود و كليدهاي جنت و نار كه بحضرت امير عليه السلام داده ميشود۲۴۹
- فصل - در پريدن نامه اعمال و بسخن آمدن اعضا و شهادت شهود۲۶۳
- فصل - در ميزان و سنجيدن اعمال و اينكه يك ذره طاعت سنگينتر است از عالم عالم گناه۲۸۳
- فصل - در صراط و گردنههاي آن و اينكه اعلايش معرفت است و پائينش شريعت۲۹۸
- فصل - در بيان حوض كوثر و بيان شفاعت است۳۱۹
- فصل - در حقيقت حساب است و سرمايهٔ كه خداوند باشخاص داده و معني اياب الخلق اليكم و حسابهم عليكم۳۳۲
- فصل - در بيان شفاعت و شفاعت علما و بطلان تناسخ و فايده عمل بنيابت از مرده۳۵۳
- فصل - در صفت جنت و نار و اينكه خلق دو جهت دارند و بيان مثلث نور و ظلمت و اختلاط طينتها و تقسيم اعمال بدنيوي و برزخي و اخروي و اينكه جزا عين عمل است و اينكه بهشت در آسمان است و جهنم در زمين و كيفيت تبديل اعمال مؤمنين و كفار و بيان اعراف۳۷۴