37 مورد

• مقدمه مرحوم آقاي حاج ابوالقاسم خان ابراهيمي كرماني اعلي الله مقامه۲
• مقدمه مترجم رحمة الله عليه۴
• اِسْتَبْدَلَ الدَّهْرُ اِعْسٰارِيْ بِاِيْسٰارِيْ : بعسر ، يسر من از دهر يافت استبدال۶
• اَيَرْقَأُ دَمْعِيْ وَ الْمُصٰابُ جَلٖيلٌ : اشك چون خشكدم ؟ اين گونه مصيبت دشوار۲۰
• اَرٰي كُلَّ مَنْ اَلْقٰاهُ يَشْكُوْ قَرِيْنَهُ : هر كه بينم بينمش دارد ز همدم اشتكا۳۰
• اَلٰا اَيُّهَا الْاِنْسٰانُ مَهْلاً لَكَ اتَّئِدْ : بر جاي بمان لختي اي آدمي آرام۳۱
• اِذَا الْغٰانِياتُ تَعَرَّضْنَ لِيْ : شدندم چو زيبا زنان جلوه‌گر۳۳
• اَلدَّهْرُ مُخْتَرِمٌ وَ الْعُمْرُ مُنْصَرِمٌ : جهان كشنده و عمر است منقطع ناچار۳۵
• اَصٰاحِ اِذٰا مٰا رُمْتَ فَضْلَ النَّقٖيبَةِ : صاحبا دانش خود روزفزون خواهي اگر۴۸
• اَبْهَضَنِي الدَّهْرُ وَ اَشْجٰانِيْ : خست ز اندوه مرا دور زمان۶۲
• كَيْفَ الشِّفٰاءُ مِنَ الْاَسْقٰامِ يٰا قَلْبُ : اي دل از رنج و الم چون بري اميد شفا۶۶
• تَلُومُنِيْ اِلٰي‌مَ يٰا عَذُولِيْ : لائم ، تا كي ملامتت من را۷۶
• شُبَّ فِي الْقَلْبِ شُجُونِيْ ، شِمْتُ مُذْ رَيْبَ الْمَنُونِ : شرارم در دل از احزان چو ديدم گردش دوران۸۱
• ظَلِلْتَ عَلَي الْأَيّٰامِ جَذْلٰانَ غٰافِلاً : بعيش و غفلت بگذشت روزگار ترا۹۶
• اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ حَمْداً مٰا لَهُ بَتَرٌ : سپاس بيرون ز انجام ، ويژه داور۱۱۵
• اَمٰا لَكَ عَنْ رَبْعِ الْبَلٰاءِ صُدُودٌ : نيست زين منزل آلام ترا روي نفور ؟۱۲۷
• اِلَي اللّٰهِ اَشْكُو لَوْعَةَ الْكُرُبٰاتِ : برم از سوزش غم شكوه بسوي دادار۱۴۰
• « وَفَدْتُ عَلَي الْكَرِيْمِ بِغَيْرِ زٰادٍ » : شدم بي توشه بر بخشنده نازل۱۵۲
• « وَثِقْتُ بِعَفْوِ اللّٰهِ عَنِّيَ فِيْ غَدٍ » : باشدم فردا يقين بر عفو از رب جليل۱۵۳
• وَ كَيْفَ يُمْكِنُنِي الْاِطْرٰاءُ فِيْ رَجُلٍ : بكنه مدحت مردي چه سان شوم رهبر۱۵۳
• اَخْلَصْتُ حُبِّيْ فِيْ وِلٰا كٰاظِمٍ : بمهر كاظم خالص مرا ولايت او۱۵۴
• مَنْ يُبْلِغَنَّ الرِّضٰا جَلَّتْ كَرٰائِمُهُ : كه برد سوي رضا صاحب افضال كبير۱۵۴
• « يٰا قَلْبُ لٰاتَدَعِ الْهَوٰي » : دلا دامن عشق از كف مدار۱۵۶
• اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذٖي سَرَّنٰا : سپاس حق كه بفرمودمان بجان مسرور۱۵۶
• مٰا ذَا الْمُصٰابُ الَّذِيْ عَمَّ الْبَرِيّٰاتِ : چيست اين غم كه گرفت اهل جهان را يكسر۱۵۷
• اَنُوحُ كَئِيْباً وَ الْعُيُونُ نَضِيْبٌ : گريم بحزن و خشك شدم چشم اشكبار۱۵۸
• قَدْ كٰانَ مِنْ كٰاظِمٍ شَرْعُ الْهُدٰي بَلِجاً : ز كاظم بود راه هدي پديد از روشني بجهان۱۶۰
• اَلٰا يٰا عَيْنُ جُودِيْ سٰاعِدِيْنٰا : ببار اي چشم ، بنما ياري از آن۱۶۱
• اَبٰاحَسَنٍ يٰا مَنْ شَغِفْتُ بِحُبِّهٖ : اي بوالحسن اي آنكه بمهرش بشدم دل۱۷۸
• « اَبٰاحَسَنٍ لَوْ كٰانَ حُبُّكَ مُدْخِلِيْ » : اگر اي بوالحسن مهر توام وارد كند زينسان۱۷۸
• « اَبٰاحَسَنٍ لٰابَرَّدَ اللّٰهُ مُهْجَةً » : اي بوالحسن ، آن دل نه خنك آرد داور۱۷۹
• يٰا فٰالِقَ الْحَبِّ زِدْ فِيْ مُهْجَتِيْ شَغَفاً : اي فالق حَب ، ز حُب زهراي بتول۱۸۰
• اَعٰاذَنَا اللّٰهُ مِنْ جِيْرٰانِ كِرْمٰانِ : بحق پناه ز جيران بلده كرمان۱۸۰
• قَدْ جَدَّدَ اِذْ عَلٰا غَلِيْلِيْ : شد سوز غمم فزون دگر بار۱۸۸
• تَعَزَّزْتَ يٰا مَنْ عِنْدَهُ الْعِزُّ خٰاشِعٌ : زهي عزيز خدائي كه عزت او را نام۱۹۰
• يٰا قَلْبُ مٰا لَكَ فِي الْبَلٰايٰا تَجْزَعُ : دلا بنزد مصائب ترا ز چيست فغان۱۹۸
• حَمْدَ مَنْ مِنْ جُودِهِ الْأَعْيٰانَ وَ الْأَشْبٰاحَ اَبْدَع : سپاس آنكه از جود آفريد اشباح و اعيان را۲۱۲