73 مورد
- در بيان علت تصنيف رساله و آن مترتب است بر پنج باب و خاتمه‌اي :۳
- باب اول - در توحيد است و در آن چند فصل است :۴
- فصل اول - در اثبات وجود واجب تعالي شأنه۴
- فصل دوم - در اثبات اينكه واجب الوجود واحد است۵
- فصل سوم - در بيان آنكه شناختن واجب تعالي محال است۷
- فصل چهارم - در بيان اينكه تكلم در ذات واجب نمودن نشايد۹
- فصل پنجم - در بيان آنكه مثال بجهت واجب تعالي نتوان زد و او را بمثال نتوان شناخت۱۱
- فصل ششم - در بيان اينكه مشابهي و مماثلي و مجانسي و مساويي و مطابقي و محاذيي و مناسبي بجهت حق سبحانه نيست۱۳
- فصل هفتم - در اينكه هر صفتي از صفات كه بيني صفت ممكن است و صفت واجب نيست۱۶
- فصل هشتم - در چگونگي شناختن واجب تعالي۱۹
- فصل نهم - در معرفت صفات خدا۲۶
- فصل دهم - در بيان اينكه صفات كماليه بر دو قسمند۳۱
- فصل يازدهم - در اينكه در مرتبه ذات هيچ چيز غير از ذات نيست۳۳
- فصل دوازدهم - در اينكه صفات فعليه حادثند و مخلوق و اينكه مشيت و اراده از صفات افعالند۳۵
- باب دويم - در عدل است و آن مشتمل است بر چند فصل :۳۸
- فصل اول - در بيان اينكه از جمله صفات ثبوتيه ذاتيه عدل است۳۸
- فصل دوم - در بيان معني عدل۴۱
- فصل سوم - در بيان تنزيه خداي سبحانه۴۳
- فصل چهارم - در اينكه خداوند خلق را عبث خلق نفرموده و ايشان را مهمل وانگذاشته۴۵
- فصل پنجم - در اثبات عدم جبر و تفويض۴۷
- فصل ششم - در بيان ايجاد مخلوقات و آن از چهار طريق خالي نيست۵۱
- فصل هفتم - در بيان اينكه آيا قابليات و بتعبيري حقايق و يا ماهيات آيا موجودند و مخلوق نيستند يا اينكه مخلوقند و رد بعض اقوال مخالفين۵۶
- فصل هشتم - در بيان قابل و مقبول۶۲
- فصل نهم - در اينكه نسبت فاعل و موجد بجميع مفعولات و موجودات علي السويه است۶۴
- فصل دهم - در اينكه مؤثر و فاعل در سراج باحداث اشعه نار است كه در غيب آن است۸۱
- فصل يازدهم - در اينكه از براي اشعه هيچ قوامي و وجودي و تحققي نيست مگر بسراج۸۵
- فصل دوازدهم - در مراتب نور و ظلمت۸۸
- فصل سيزدهم - در بيان مراتب هر چيز و اينكه مجردات سه عالمند عالم عقول و ارواح و نفوس و باعتباري اين سه عالم سه ذر است۸۹
- فصل چهاردهم - در اينكه ممكن محتاج و فقير است و بندگان محتاجند بسوي حق تعالي و او مستغني از كل است و خدا اولي است بحسنات از بندگان و بندگان اولايند بمعاصي از خدا۹۳
- فصل پانزدهم - در اينكه هيچ چيز تحقق و صورت نگيرد مگر بمشيت و اراده الهي و اينكه هركس صاحب پنج مرتبه است و مراتب فعل باعتبار تعلق آن بمفعولات پنج باشد۹۹
- فصل شانزدهم - در شرح حديث ما من شئ الا بمشية و ارادة و قضاء و قدر و اذن و اجل و كتاب۱۰۴
- باب سوم - در اثبات نبوت و در آن چند فصل است :۱۰۶
- فصل اول - در اينكه چون خلق دسترسي بخداوند ندارند پس خداوند از ميانه خلق جماعتي را برگزيد كه قابليات ايشان از همه صاف‌تر باشد و ايشان را واسطه فيض بين خود و بندگان قرار داد۱۰۶
- فصل دوم - در اينكه هيچ مناسبت و نسبتي بين ممكن و واجب نيست حتي انبياء هم هيچ نسبتي بخدا ندارند و هرچه دارند باقتضاي قوابلشان است۱۰۹
- فصل سوم - در اينكه پيغمبران بايد انسان باشند نه ملئكه و براي ايشان دو وجه است وجهي بعالم علوي كه بآن تلقي فيض نمايند و وجهي بعالم سفلي كه بآن ايصال فيض بمستحقان كنند۱۱۵
- فصل چهارم - در ذكر فضيلت پيغمبران بر ساير خلق۱۱۸
- فصل پنجم - در بيان صفات انبياء و همچنين منزه بودن آنها از قبايح و اخلاق سوء و معاصي و آنچه كه باعث نفرت خلق ميشود۱۲۷
- فصل ششم - در رفع اشكال از آيات و اخباري كه بظاهر دلالت بر صدور معصيت از انبياء ميكند و مراد از معني ترك اولي از ايشان۱۳۳
- فصل هفتم - در معني نسبت ترك اولي و معصيت از بعض انبياء و مراد از شك بعض ايشان در ولايت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام۱۳۶
- فصل هشتم - در بيان آنچه كه نبوت باظهار آنها ثابت ميشود۱۳۷
- فصل نهم - در بيان نبوت حضرت ختمي مرتبت محمد بن عبدالله صلي الله عليه و آله۱۳۸
- فصل دهم - در اينكه حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله مبعوث است بر كافه خلق و عامه موجودات۱۴۰
- فصل يازدهم - در اينكه شريعت حضرت پيغمبر (ص) مستمر است تا روز قيامت و ناسخي براي آن نيست و پيغمبري بعد از آن بزرگوار نميباشد و ذكر شرايع بعض از انبياء۱۴۱
- فصل دوازدهم - در اينكه حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله واسطه ميان حق و خلق است در تكوين و تشريع۱۴۳
- باب چهارم - در اثبات امامت ائمه اثني‌عشر سلام الله عليهم و در آن چند فصل است :۱۴۶
- فصل اول - در اينكه واجب است بعد از پيغمبر صلي الله عليه و آله حاكمي بر خلق و آن حاكم امام است۱۴۶
- فصل دوم - در اينكه آن حاكم بايد از جانب حق تعالي باشد بنص حضرت رسول صلي الله عليه و آله و بيان صفات آن حاكم۱۴۹
- فصل سوم - در شرح حديث منسوب بحضرت پيغمبر (ص) كه فرموده لاتجتمع امتي علي خطاء و بيان مراد از اجماع امت۱۵۱
- فصل چهارم - در اينكه خليفه منصوب از جانب خدا و رسول (ص) بايست جامع جميع كمالات و اشرف و اعلم از همه خلق باشد۱۵۳
- فصل پنجم - در اثبات اينكه اوصياء حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله بايست دوازده باشد نه بيشتر و نه كمتر۱۵۷
- فصل ششم - در اثبات نسبت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام با حضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله بدو نسبت سببي و نسبي و بيان بعض از صفات آن حضرت۱۵۸
- فصل هفتم - در ذكر صفات خاصه حضرت امير عليه السلام نسبت بحضرت پيغمبر صلي الله عليه و آله و ذكر اوصياء يازده‌گانه آن حضرت۱۶۱
- فصل هشتم - در اينكه امام دوازدهم حي و موجود است و ليكن غايب از ابصار است و بيان بعض اسرار غيبت آن حضرت عجل الله فرجه۱۶۳
- فصل نهم - در ذكر صفات خلفاي سه‌گانه و بعض اعترافات خود بعجزشان و بعض افعال آنها۱۶۴
- باب پنجم - در معاد و حشر ارواح و اجساد است و در آن چند فصل است :۱۶۷
- فصل - در اينكه واجب است جملگي مكلفين در دار ديگر عود نمايند بجهت استيفاي حق خود۱۶۷
- فصل - در كيفيت معاد و اينكه مردم بر سه قسمند ماحض الايمان و ماحض الكفر و مستضعف۱۶۸
- فصل - در بيان عود هر صاحب روحي و مجازات مكلفين به عمل خود از خير و شر۱۷۱
- فصل - در قصاص از جمادات و نباتات۱۷۳
- فصل - در بنطق آمدن اعضا و جوارح است و شهادت آنها بر صاحبان خود۱۷۳
- فصل - در تطاير كتب است و كيفيت آن۱۷۴
- فصل - در ميزان است۱۷۵
- فصل - در صراط است۱۷۶
- فصل - در حوض كوثر و شفاعت است۱۷۷
- فصل - در وجود بهشت است و طبقات آن۱۷۸
- فصل - در وجود جهنم است و دركات آن۱۸۰
- فصل - در اينكه اهل بهشت هميشه در بهشت متنعمند و اهل جهنم هميشه در آتش معذب ميباشند۱۸۲
- فصل - در ذكر ساير چيزهائي كه مربوط بقيامت است كه اعتقاد بآنها واجب است۱۸۳
- خاتمه - در احوال ظهور و رجعت و مقدمات آن و در آن چند فصل است :۱۸۳
- فصل - در وقايعي كه در مكه اتفاق مي‌افتد۱۸۴
- فصل - در وقايع كوفه و بعد از آن تا رجعت اميرالمؤمنين (ع)۱۸۶
- فصل - در ذكر وقايع رجعت و فرود آمدن رسول خدا (ص) تا نفخ صور۱۸۷
- فصل - در آجال و ارزاق و اسعار است۱۸۹